گلشن احباب

پرده نخست: مسئول بسیج دانشجویی دانشگاه تهران در نامه ‌ای  خطاب به وزیر بهداشت با اشاره به حادثه ای که برای یک دانشجو اتفاق افتاده است نوشته است: درصد بالایی از کارکنان بیمارستان‌ها از صدر تا ذیل کمترین ارزشی برای انسانیت و کرامت مراجعین خویش قائل نیستند.

وی سپس به آنچه آنرا برخورد نامطلوب انترن‌های بیمارستان تعبیر کرده، انتفاد و انترن‌ها (دانشجوی پزشکی مقطع انترنی) را  بی کفایت نامیده ، خواستار برخورد وزیر با آنها شده است.

پرده دوم: گزارش این حادثه که تماما در یرونده بیمار ضبط است نشان می دهد: پزشکان معالج در هر دو بیمارستان شریعتی و سینا و مستندات علمی، بیماری مشارالیها را  آسیب دیدگی و له شدگی بخشی از نسج نرم اندام تحتانی و از ابتدا وخیم و با پیش آگهی بد  تشخیص داده  و ماهیت این آسیب را  به گونه ای تشریح کردند که گاهی منجر به قطع اندام نیز میشود که به بیمار تذکر داده شده و در پرونده نیز ثبت شده است.

در این گزارش آمده است از نظر سیر پیشرفت بیماری، ماهیت شدید آسیب بافت نرم در ناحیه ران و ساق به گونه ای بوده که تیم معالج تصمیم می گیرد تا مشخص شدن حدود ضایعه، بیمار را تحت نظر داشته باشد و پس از مشخص شدن این موضوع، سایر اقدامات درمانی انجام شود.

در این گزارش اضافه شده است پس از مشخص شدن ناحیه پوست سالم از پوست سیاه، تصمیم به برداشتن بخش وسیع از پوست و پیوند پوستی در بیمارستان شریعتی گرفته شد و در این مورد با بخش جراحی پلاستیک بیمارستان امام خمینی (ره) نیز هماهنگی های لازم برای انجام پیوند پوست به عمل آمد.

اما در روز عمل و با توجه به آماده بودن اتاق عمل و جراح، بیمار توسط گروهی از اطرافیان با اعلام رضایت شخصی تصمیم به ترک بیمارستان شریعتی گرفته و به بیمارستان سینا که آن هم آموزشی و زیر مجموعه همان دانشگاه است ، منتقل می شود.

این دانشگاه افزوده است تمامی اقدامات تشخیصی و درمانی انجام شده در طول حدود سه هفته بستری بیمار در بیمارستان شریعتی نه تنها از دیدگاه تیم معالج در بیمارستان شریعتی کاملا علمی بوده بلکه صحت اقدامات درمانی انجام شده برای حفظ حیات اندام آسیب دیده و زندگی بیمار در طی مدت بیماری به تایید تیم درمانی بیمارستان سینا نیز رسیده و اعلام شده که اقدامات درمانی صورت گرفته در بیمارستان سینا در ادامه ی اقدامات درمانی بیمارستان شریعتی صورت پذیرفته است.

پرده سوم: خوشبختانه بیمار دوران نقاهت را می گذراند و خود بیمار و اطرافیانش از روند درمان و مراقبتها راضیند اما دراین میان فردی که متاسفانه مسئولیت بسیج دانشجویی  یک دانشگاه معتبر را نیز بعهده دارد دانسته یا ندانسته به بهانه انتقاد از وزیر بهداشت و شاید دولت، اقدام به توهین به قشر زیادی از بدنه دانشجویی کشور نموده است.

ما آدمها یاد گرفته ایم که همواره یک طرفه به قاضی برویم؛ هر گاه خواسته ایم پدیده ای را به بوته نقد بکشانیم کمتر جانب انصاف و عدالت را پاس داشته ایم. اگر خواسته ایم به تحسین و تکریم پدیده ای بنشینیم، یا جانب افراط را گرفته ایم و یا تفریط را . حال اگر نقادی ما غیرمستند وعجولانه نیز باشد ودر مذمت و شماتت یک پدیده افراط کنیم که بدان پدیده ستم روا شود؛ عین بی عدالتی است .

دانشجویان پزشکی در مقطع انترنی یا کارورزی، یکی از مهمترین ارکان بیمارستان ها به شمار می روند بطوریکه کار بسیاری از بیمارستان ها بدون حضور این دانشجویان پیش نمی رود ، دانشجویانی  که  به دلیل شرایط خاص وظایف محوله شان ناچارند کشیک ها وبیداری های شبانه که گاه بیش از 24 ساعت طول می کشد را به جان بخرند اما همه اینها  باعث نمی‌شود کوتاهی در وظایف خود بکنند. طبیعی است که این حجم کار زیاد موجب خستگی و برهم زدن آرامش روانی آنها می شود که ممکن است بعضا این موارد در عملکرد کاری آنهاتاثیرگذار باشد اما سطح بالای یزشکی بیمارستان‌های آموزشی در ایران شاهد صادقی است بر این ادعا که هیچ دانشجوی پزشکی در مقطع کارورزی یا انترنی از کار حود کم نمی گذارد. این گروه که دربیمارستان های آموزشی ارائه خدمت می کنند همیشه سپر بلای انتقادات وخشم بیماران ویا همراهانشان قرار دارند وجور بسیاری از کمبود ها درمراکز درمانی را آنها باید بکشند اما آیا رواست فردی بدون داشتن کوچکترین اطلاعات یزشکی و حتی بدون داشتن کمترین اطلاعی از روند درمان، این دانشجویان  را به باد توهین بگیرد و  حتی پا را از این فراتر بگذارد  و بگوید: درصد بالایی از کارکنان بیمارستان‌ها از صدر تا ذیل کمترین ارزشی برای انسانیت و کرامت مراجعین خویش قائل نیستند؟! آیا رواست مسئول یک تشکل دانشجویی که باید حرمت همه دانشجویان را حفظ کند به نخبه ترین  قشر دانشجویی کشور   چنین اهانت ناجوانمردانه ای را روا دارد؟از این دوستی که نام مقدس بسیج را نیز یدک میکشد میخواهیم نامه خود را  یکبار بخواند و به یاد این حدیث از امام معصوم(ع) باشد که فرمود: ذلیل ترین مردم کسی است که به مردم اهانت کند.