رسانه ها : سلامت...پرستاری ...مامایی ...و....
مشکلات بین نهادها را در ویترین نگذارید/ درگیری بین وزارت بهداشت و سازمان نظام پرستاری چقدر به وظایف هر دو لطمه می زند؟
پرستاری در آینه رسانه ها؛
مشکلات بین نهادها را در ویترین نگذارید/ درگیری بین وزارت بهداشت و سازمان نظام پرستاری چقدر به وظایف هر دو لطمه می زند؟
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی سازمان نظام پرستاری کشور به نقل از سپید، بازار نامهنویسیهایی که بیشتر به شکواییه و جوابیه شبیه هستند داغ است؛ نامههایی که گویا قرار است آنها را همه بخوانند غیر از مخاطبی که نامش بالای نامه آمده، چرا که قبل از رسیدن نامه به او، رسانههای زیادی آن را پوشش میدهند. البته دیگر نه مخاطبان رسانه ها و نه هیچ کس دیگری در وجود یک اختلاف عمیق بین وزارت بهداشت و نظام پرستاری شک ندارد.
خیلیها این اختلافها را طبیعی میدانند و میگویند اینکه وزارت بهداشت موظف به نظارت و سیاستگذاری است و هم در زمینه فعالیتهای اجرایی ید طولایی دارد باعث میشود در برخی از عرصهها با نهادهای خارج از وزارتخانه اصطکاک پیدا کند.
بسیاری از کارشناسان دیگر اما میگویند این سطح از اختلاف نه تنها طبیعی نیست بلکه آسیبزننده هم هست. وقتی این حرفها را میشنویم ناخودآگاه به این فکر میکنیم که آیا در کشور ما به خصوص در مورد حوزه سلامت کشور، هدفی که از تاسیس سازمانهای مردم نهاد وجود داشته محقق شده است و این قبیل اختلافها چقدر مجموعه نظام سلامت کشور را از این اهداف دور کرده و حتی به برخی از هدفهای اصلیاش هم لطمه وارد میکند. بد نیست کسانی که طرفین نوشته شدن این دست نامهها هستند اولین کسانی باشند که به این سوال جواب میدهند.
علی محمد آدابی، رئیس کل سازمان پرستاری که در چالش جدید نامه نگاری بین این سازمان و وزارت بهداشت پیش قدم بوده در جواب اینکه چقدر دامن زدن به اختلافات میتواند هر دو نهاد را از هدفشان دور کند میگوید: «ما یک نهاد صنفی هستیم و وقتی میبینیم که ظلمی بیحد به اعضای شریف و مظلوم پرستاری کشورمیشود نمیتوانیم ساکت بمانیم. بالاخره صدای اعتراض ما را یک نفر باید بشنود و تا وقتی شاهد تاثیرگذاری نباشیم به اعتراض ادامه میدهیم.»
از وی که به جای کلمه «وزارت بهداشت» از کلمه «وزارت پزشکان» استفاده میکند، پرسیده شد: این شیوه اعتراض که آغشته به تندی است چقدر میتواند در رسیدن به این هدف مفید باشد و چقدر آسیبزننده است؟
جواب میدهد: شما فکر میکنید ما راههای دیگر برای اعتراض و رسیدن به حقوقمان را طی نکردهایم؟ بارها و بارها درخواست دیدار با وزیر بهداشت را داشتهایم تا با او درباره مشکلاتی که به نظرمان ظلمی غیر قابل چشم پوشی به پرستاران است گفت و گو کنیم اما انگار تعمدی در کار است که به ما بیتوجهی شود. وقتی بیشتر به این نتیجه میرسیم که تعمدی در کار است که تا کنون چندین بار نامه خصوصی برای وزیر نوشتهایم اما دریغ از یک جواب، بنابراین مجبور میشویم وزارت پزشکان را دور بزنیم و با مقامی بالاتر به صورت مستقیم گفتوگو کنیم. با این حرف که این طور اختلافها میتواند در نهایت دامن مردم را بگیرد موافقم. ما چرا باید بدمان بیاید که این وزارتخانه و سایر نهادها به اهدافشان برسند؟ آن هم در حالی که خودمان جزو اولین افرادی هستیم که با مشکلات مردم مواجه میشویم اما باید دید چه کسی در بروز این اختلاف ها موثر است. نمی شود که به همه بگوییم برای جلوگیری از بروز اختلاف ساکت بشوید و بگذارید هر ظلمی در حق شما روا داشته شود.
نوع بیان اعتراض مهم است
عباس عباسزاده، مشاور معاون پرستاری وزارت بهداشت، نویسنده هیچ نامهای محسوب نمیشود اما از آنجا که کلیت مشی معاونت متبوع او زیر سوال رفته و از طرفی شخص محمد میرزابیگی معاون پرستاری وزارت بهداشت از جواب دادن طفره میرود چارهای نمیماند جز آوردن حرفهای او . اومیگوید: اعتراض کردن یک چیز است و این نوع اعتراض چیز دیگری ست. قطعا این دست اعتراضها علاوه بر این که دردی را دوا نمیکند به اختلافات دامن میزند. من مطمئنم جامعه پرستاری ما هم موافق استفاده از ادبیاتی سخیف در مواجهه با مشکلات نیست. من به دنبال مقصر نیستم اما باید گفت به فرض به حق بودن این اعتراضها نوع بیان آنها هم مهم است. نظام پرستاری با هدفی مشخص تشکیل شده و این دست کارها چه از طریق دامن زدن به اختلافها چه از طریق بیاعتماد کردن جامعه پرستاری به نقش این نهاد میتواند نظام پرستاری را از هدفش دور کند. این مسئله به هر حال بر عملکرد وزارت بهداشت هم تاثیرگذار است.»
مشکلات بین نهادها را در ویترین نگذارید
مرتضی خاتمی، برگزیده دوره دهم مجلس میگوید: دامنه اختلافات بین دو نهاد که به نحوی با حقوق مردم در ارتباط است باید بین خودشان باقی بماند. حتی اگر قرار است رئیس جمهور به موضوع ورود کند بهتر است که این کار در بوق و کرنا نشود، چرا که این احساس در افراد شکل میگیرد که نهادهای درگیر به جای حل مشکلات و معضلات آنها و سایر مردم در حال کشمکش هستند و حتی قادر به حل اختلافات بین خودشان هم نیستند. بنابراین مخالف این رویکرد هستم که شفافسازی به معنای در ویترین قرار گرفتن اختلافات نهادهای مختلف تعبیر شود. مردم نباید در جریان هر مسئلهای قرار بگیرند و ذهنشان آشفته شود. از طرفی وقتی گفتوگو شکل دعوا و درگیری به خود بگیرد بیش از حد لازم انرژی میبرد و از طرف دیگر با وجود اختصاص این انرژی نتیجهای بسیار کمتر از آنچه باید به دست میآید.
وی ادامه میدهد: الان قدرتهای بزرگ دنیا در حال حل اختلافاتشان از طریق گفتوگو هستند و قابل قبول نیست که دو نهاد داخلی در یک کشور نتوانند از طریق بحث و تبادل نظر مشکلاتشان را حل کنند. بد نیست عدهای هم به عنوان میانجی وارد عمل بشوند و کمک کنند که موضوع بیش از این بحرانساز نشود. البته ما فکر میکنیم شان وزارت بهداشت بالاتر از آن است که خود را یکی از طرفین این درگیری بداند و وظایف حاکمیتیاش باعث میشود خودش میانجی محسوب شود اما به هر حال باید از هر راهی که امکان دارد جلوی بروز اختلافها را بگیریم.
وزارت بهداشت از سازمان نظام پرستاری شکایت کرد
پرستاری درآینه رسانه،
چالشهای بین معاونت پرستاری و سازمان نظام پرستاری آنقدر برملا شده که دیگر نه پوشیده در کلمات کنایهآمیز، بلکه مستقیما خطاب به هم نامه مینویسند و همدیگررا با زبانی تند و نیز خطاب قرار میدهند.
جزییاتی از پرداخت «حق آرایش» به پرستاران زن
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی سازمان نظام پرستاری به نقل از مشرق : این دیوارهای خوش رنگ و عطر و بوهای خوب که کمی انسان را از یاد مرگ غافل تر می کند، اگرچه تنها ارمغان حضور در بیمارستانهای شیک و نو نوار خصوصی پایتخت نیست اما هرچه هست، با برخی تصاویر و نماهای رنگ و رو رفته همتاهای دولتی شان حسابی متفاوت است.
بر خلاف آن فیلم های معروف دهه هفتاد که تا پرستار از اتاق عمل بیرون می آمد، کمی مقنعه اش را مرتب می کرد و خبر مرگ عزیزمان را با سر تکان دادن و نهایتا "متاسفم" اعلام می کرد، حالا نقش پرستاران برای اعلام خبرهای خوش و مشتلق گرفتن، بسیار پررنگ شده است؛ پرستارانی که هدف اصلی استخدام برخی از آنها، نگه داشتن و صد البته راضی نگه داشتن بیمار و همراهان و ملاقات کنندگان است از فضا و امکانات و مدیریت بیمارستان کاملا خصوصی!
«آرایش غلیظ» شرط ادامه کار در بعضی بیمارستان های خصوصی تهران. خبری غافلگیر کننده که ظاهرا چند ماه و اندک سالی است در برخی درمانکده های خصوصی رواج یافته است. ادعایی که حکایت از بروز تخلف در بعضی بیمارستان های خصوصی تهران دارد و اینکه برخی بیمارستان های بخش خصوصی در تهران، پرستاران خانم خود را با پرداخت مبالغی تحت عنوان «حق آرایش» آنهم خارج از پرداخت های قانونی و البته بدون اینکه ردی از این پرداخت در فیش حقوقی شان باقی بماند، مجاب به داشتن رنگ و لعاب های آنچنانی و اصطلاحا انجام آرایش های غلیظ می کنند تا شاید از این طریق بیماران بیشتری حاضر به طی کردن ادامه درمانشان در این بیمارستان ها شوند.
اگرچه طبق معمول، مسئولان بیمارستانهای خصوصی مجری این ابتکار سخیف در مواجهه با این موضوع به شدت آن را تکذیب و هرگونه پرداخت خارج از فیش حقوقی آنهم تحت عنوان حق آرایش را به کلی کتمان می کنند اما پیگیری های خبرنگار مشرق، آنهم از پرستاران شاغل در این بیمارستان های خصوصی، حکایتی دیگر دارد.
البته نبود امنیت شغلی در بیمارستان های بخش خصوصی باعث شده تا کمتر کسی از نیروهای پرستاری حاضر به توضیح در این باره شود، مگر با قرار دادن شرط و شروط برای محفوظ ماندن نام خود و بیمارستانی که در آن کار می کند که البته مستندات آن نزد مشرق محفوظ است!
سرنخ را یکی از پرستاران مرد به دستمان داد؛ پرستاری جوان که از بعضی بریز و بپاش ها و پرداخت های چند میلیونی در محل کارش حسابی گلایه داشت. از اینکه وقتی صحبت از پرداخت اضافه کاری، شب کاری ها و کار در ایام تعطیل می شود، مسئولان بیمارستان دم از کمبود بودجه و نبود نقدینگی آنهم به خاطر بدهی بیمه ها می زنند، اما برای آرایش کردن خانم های پرستار پول دارند و حاضرند هر ماه مبلغی را برای خرید لوازم آرایش به پرستاران زن پرداخت کنند!
بیمارستانی که ماهانه ۱۴۰ هزار تومان "حق آرایش" می دهد!
با نشانی های این مرد جوان، به یکی از بیمارستان های خصوصی می روم. ساعت ملاقات است و حضور در بخش های درمانی آزاد. این بار اما با حساسیتی بیشتر از وضعیت حجاب، پوشش و البته آرایش خانم های شاغل در بیمارستان پیگیری می کنم. کمی دقت کافی است تا متوجه شوی حرف های آن پرستار بیراه نیست.
به سراغ یکی از خانم ها می روم. حدودا سی و چند ساله است و دو سالی می شود که در این بیمارستان به عنوان پرستار مشغول به کار شده است. وقتی از پرداخت کمک هزینه ای تحت عنوان حق آرایش می پرسم، ناگهان رنگ رخسارش عوض می شود و سکوت می کند.
بعد از چند ثانیه مکث و با کمی اضطراب می گوید: چطور مگر؟! وقتی برای جلب اعتمادش می گویم یکی از نزدیکان من هم در یکی از بیمارستان های خصوصی کار می کند و آرایش کردن را یکی از شرایط ادامه همکاری با او قرار داده اند، سکوتش را می شکند و می گوید: اینجا هم همینطور است. ولی زرنگ تر از این هستند که این پول را تحت عنوان حق آرایش پراخت کنند و در فیش حقوقی هم بیاید، بلکه آخر هر ماه مبلغی را به عنوان پاداش پرداخت می کنند اما به این شرط اصلی که با آن لوازم آرایش بخریم و با ظاهری آراسته در محیط کار حاضر شویم.
«اینجا تیپ زدن از شرایط مهم کار کردن است .به همین خاطر هم چون لوازم آرایش گران است و پرسنل نمی توانند با حقوق خود آنرا آنهم برای آرایش کردن در محیط کار تهیه کنند مسئولان بیمارستان خارج از فیش حقوقی مبلغی را برای تامین هزینه های مذکور به حسابشان واریز می کنند.البته مبلغ در بیمارستان های مختلف متفاوت است و در این بیمارستان ماهیانه ۱۴۰هزار تومان بابت این کار به خانم ها پرداخت میکنند.»
خانم پرستار دیگری که دریک بیماستان خصوصی دیگر در تهران کار می کند هم با اینکه دوستش ما را به او معرفی کرده، ابتدا موضوع را کتمان می کند اما در نهایت با تاکید بر اینکه اگر این موضوع به گوش مسئولان بیمارستان برسد برایم بد می شود و حتی ممکن است شغلم را از دست بدهم حاضر به گفتگو می شود و حرف های اولش را عوض می کند .
او در این باره می گوید: "نزدیک به یکسال می شود که بعد از واریز حقوق ها مبلغی تحت عنوان پاداش به حسابمان واریز می شود اما هم ما هم مسئولان می دانند که کاربرد آن کجاست و باید صرف خرید چه وسایلی بکنیم. مبلغی که به ما می دهند ماهیانه ۸۰ هزار تومان است"
وی در عین حال با کنایه می گوید: جالب اینجاست که وقتی صحبت از پرداخت اضافه کاری های شیفت شب یا روزهای تعطیل می شود، می گویند پول نداریم، بیمارستان بدهکار است و هزار و یک دلیل دیگر ولی آرایش کردن را جزئی از آراستگی می دانند که باید برایش هزینه کرد."
قانونی درباره پوشش پرستاران وجود دارد؟
در بخش های بیمارستان که قدم می زنم به یاد قانون عفاف و حجاب می افتم که از سال ۸۴ تا به امروز بر زمین مانده و دستگاهی به جز نیروی انتظامی برای اجرای آن ورود پیدا نکرده است. گویی در بعضی بیمارستان های خصوصی پایتخت معیار و ملاک برای داشتن حجاب با آنچه شرع و قانون تعیین کرده متفاوت است!
بر اساس قانون راهكارهاي اجرايي گسترش فرهنگ عفاف و حجاب كه در ۱۳ دي ۱۳۸۴ به تصويب شوراي عالي انقلاب فرهنگي رسيده، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي موظف است در مواردی چون "نظارت بيشتر بر بيمارستانهاي خصوصي به منظور ترويج فرهنگ حجاب " اقداماتی را به اجرا گذارد در حالی که بسیاری از مسئولان ما از وجود چنین دستور صریحی بی اطلاع هستند.
از سوی دیگر، این وزارتخانه موظف شده است در موضوعات مهمی چون "الگوسازي مناسب براي جامعه پزشكي در زمينه گسترش فرهنگ عفاف و حجاب" اقدام کند که بررسی ها نشان می دهد کارنامه قابل قبولی در این حوزه وجود ندارد و در عین حال، مسئولان بالاتر نیز چنین دغدغه ای را برای وزارت بهداشت، ایجاد نکرده اند.
این موضوع را باید در کنار سخنان صریح سید مصطفی طباطبایینژاد عضو سابق کمیسیون قضایی و حقوقی مجلس شورای اسلامی گذاشت که چند سال قبل با انتقاد از وضعیت حجاب در کشور گفته بود: "وضعیت حجاب در بیمارستانها، از وضعیت جامعه هم حادتر است!"
یک مسئول: بیمارستان های خصوصی به جای حق آرایش قانون ارتقا بهره وری را اجرا کنند
در دومین گام به سراغ قائم مقام سازمان نظام پرستاری می روم. محمد شریفی مقدم در گفتگو با خبرنگار گروه جامعه مشرق با شنیدن این موضوع صریحا اعلام می کند که "اولین بار است که این موضوع را می شنوم و خیلی برایم جالب است. اگر با مستندات متوجه شویم که بیمارستان های خصوصی چنین کاری می کنند، به علت آنکه کاملا غیر قانونی است، با متخلفین برخورد قاطع صورت می گیرد."
"بیمارستان های خصوصی به جای پرداخت حق آرایش قانون ارتقا بهره وری را اجرا کنند." این را قائم مقام سازمان نظام پرستاری می گوید و تاکید می کند: «مسئولان بیمارستان های خصوصی در پاسخ به اینکه چرا حاضر به اجرای قانون ارتقا بهره وری که از سال ۸۹ به صورت کامل در بیمارستان های دولتی و تامین اجتماعی در حال اجراست نیستند،بار مالی و کمبود منابع را بهانه قرار می دهند. این یعنی حاضر به اجرای قانون نیستند اما حاضرند پرداخت های خارج از عرفی مانند حق آرایش داشته باشند!»
شریفی مقدم مهمترین خواسته پرستاران بیمارستان های خصوصی را اجرای قانون ارتقا بهره وری کارکنان بالینی نظام سلامت می داند و می گوید:" با اینکه معاون قبلی وزیر تعاون کار و رفاه اجتماعی نیز بیمارستان های خصوصی را ملزم به اجرای این قانون کرده است اما مسئولان بیمارستان های خصوصی حاضر به اجرای قانون نیستند و پرستاران شاغل در این بخش نیز به دلیل عدم امنیت شغلی جرات شکایت به وزارت تعاون کار و رفاه اجتماعی را ندارند.
سهامداری برخی مسئولان مانعی برای نظارت وزارت بهداشت
"زور پرستاران شاغل در بیمارستان های خصوصی به روسای بیمارستان ها نمی چربد." دبیر کل خانه پرستار تنها دو راه برای احقاق حقوق پرستاران شاغل در بیمارستان های خصوصی متصور است؛ اولین راه شکایت شخص پرستار از بیمارستان نزد وزارت تعاون کار و رفاه اجتماعی است که به دلیل ترس از بیکار شدن هیچگاه صورت نمی گیرد و دومین راه هم استفاده وزارت بهداشت از اهرم های نظارتی خود بر بخش خصوصی است که متاسفانه به دلیل منفعت برخی مسئولان وزارت بهداشت هیچگاه عملی نمی شود."
به گفته شریفی مقدم بعضی مسئولان وزارت بهداشت از سهامداران بیمارستان های خصوصی نیز به شمار می آیند و این یعنی منتفی شدن استفاده از اهرم های نظارتی وزارت بهداشت در بخش خصوصی درمان.
آبان ماه سال ۹۱ بود که سردار احمدی مقدم فرمانده سابق نیروی انتظامی با اشاره به اوضاع بد برخی از بیمارستانها در تهران از نظر پوشش پرستاران، رسما اعلام کرد که "در این زمینه ۶۰ بیمارستان تذکرات لازم را دریافت کرده اند". حدود ۵ سال از آن آمار و تذکرها می گذرد و مشخص نیست این پیگیری و تاکیدات پلیس، تا چه حد کارساز بوده اما تا دیر نشده باید فکری به حال چرخه اقتصادی برخی بیمارستانها کرد که قرار است با رنگ کردن بیمار و پرستار، چرخشان بچرخد.
هر استان 300 سلامتیار دیگر جذب میکند
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی سازمان نظام پرستاری به نقل از سپید: از هنگامی که طرح سلامتیار به طور رسمی و با حضور وزیر بهداشت آغاز به کار کرد، کارشناسان، فعالان و صاحبنظران حوزه سلامت در انتظار نتایج آن هستند تا ببینند این طرح که با مخالفتهای بسیاری همراه بود به چه نتیجه مشخصی خواهد رسید. فرحناز رافع، رئیس سازمان داوطلبان جمعیت هلالاحمر در زمینه اقداماتی که تاکنون در خصوص این طرح انجام شده است به سپید گفت: «خوشبختانه سلامتیاران از زمانی که این طرح رسما با حضور وزیر بهداشت کلید خورد به طور جدی فعالیت کرده و با قوت به کار خود ادامه میدهد.»
وی ادامه داد: «این طرح فعلا به صورت پایلوت در 12 بیمارستان اجرا خواهد شد و در چهار مرحله مورد پایش قرار میگیرد تا در نهایت بتوانیم با اصلاح و بهبود فرآیندها این طرح ملی را بدون هیچ مشکلی اجرا کنیم.»
رئیس سازمان داوطلبان جمعیت هلالاحمر در بخش دیگری از سخنان خود از اعلام فراخوان در دیگر استانها و بیمارستانهای کشور خبر داد و گفت: «از آنجایی که برخی از استانها و بیمارستانهایی که طرح سلامت یار در آنجا انجام نشده قصد دارند که به این طرح بپیوندد، هفته گذشته فراخوانی را البته به صورت استانی دادهایم تا در صورت تمایل در این طرح شرکت کنند.»
وی ادامه داد: «همچنین فراخوان جذب سلامتیار دادهایم تا هر داوطلبی که مایل است به این طرح بپیوندد و آموزشهای لازم را فراگیرد. آنطور که پیشبینی شده قرار است در استانهایی که این طرح اجرا میشود هر استان 300 سلامتیار دیگر جذب کرده و آنها را مورد آموزش قرار دهد.»
رافع با بیان اینکه در مجموع با اقداماتی که انجام خواهد شد 3 هزار سلامت یار در بیمارستانها فعالیت داوطلبانه انجام خواهند داد،گفت: «مشاهدات و بررسیهایی که تاکنون انجام شده نشان میدهد که رضایت خوبی از این طرح بین بیماران و حتی کادر پزشکی و پرستاران حاصل شده است و داوطلبان راغب هستند که کار را ادامه دهند. البته نتیجه بررسیهای انجام شده را تا دو هفته آینده اعلام خواهیم کرد.»
رئیس سازمان داوطلبان جمعیت هلالاحمر بار دیگر بر صحبتهای گذشته در خصوص عدم دخالت سلامتیاران در اقدامات پزشکی، تاکید کرد و گفت: «با آموزشهایی که به سلامت یاران ارائه شده است این افراد به هیچ وجه در اقدامات پزشکی و پرستاری دخالتی نخواهند داشت.»
وی بار دیگر با تاکید بر اینکه طرح سلامتیاردر نهایت آرامش و آسایش بیمار را در بیمارستانها در پی خواهد داشت، افزود: «حضور سلامتیاران باعث حمایت روحی و روانی است که باعث رضایتمندی بیمار میشود. تمام تلاش ما این است که بتوانیم با حضور سلامتیاران در بیمارستانها و همکاری و مشارکت کادر درمان، رضایت بیماران و مردم را شاهد باشیم و از همه مهمتر با مشارکت مردم و تقویت حس مسئولیتپذیری اجتماعی، مشکلات را برطرف کنیم.»
رافع با بیان اینکه این طرح تا آخرمهر ماه به صورت پایلوت در 12 بیمارستان اجرا خواهد شد، گفت: «هر سلامتیار حداقل 4 ساعت در هفته باید در بیمارستان حضور یابد و تا شش ماه تعهد دارد که به صورت مستمر برای ارائه خدمت همکاری داشته باشد.»
ماما نمی خواهد«مراقب سلامت»باشد/انتقاد ماماها از وزارت بهداشت
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی سازمان نظام پرستاری به نقل از خبرنگار مهر،محبوبه والیانی در گفتگو با به شیوه اجرای طرح مراقب سلامت در حاشیه شهرها اشاره کرد و گفت: اجرای این پروژه وزارتی زمانی خوب است که خدشه و آسیبی به رشته تخصصی مامایی نزند.
وی با اشاره به ابلاغ سیاست های جمعیتی، تاکید کرد: با توجه به اینکه حاملگی سوم پرخطر تر از حاملگی های اول و دوم است، می بایست مراقبت تخصصی از مادران به عمل آید. چون سن این مادران بالا رفته و برای این دسته از مادران باید مراقبت تخصصی انجام شود.
عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان با عنوان این من مطلب که مراقبت از این قبیل مادران بر عهده ماما است، اظهارداشت: اگر ماما در واحدهای مراقبت های بهداشتی، وقت بیشتری برای مادران بگذارد، قطعا این قبیل مادران و نوزادان، از سلامت بیشتری برخوردار می شوند.
والیانی در عین حال از شیوه شرح وظایف «مراقب سلامت» که وزارت بهداشت در حاشیه شهرها اجرا می کند، انتقاد کرد و افزود: در طرح مراقب سلامت، ماما علاوه بر وظیفه ای که بر عهده دارد، می بایست سایر وظایفی که در طرح مراقب سلامت گنجانده شده است، انجام بدهد که این موضوع محل مناقشه ماماها و وزارت بهداشت است.
وی با طرح این سئوال که چرا یک ماما باید اندازه دور کمر آقایان را بگیرد، گفت: در طرح مراقب سلامت، هر کدام از اعضای تیم وظیفه همدیگر را انجام می دهند. در حالی که وظیفه ماما نیست وقت خودش را برای سایر امور صرف کند و در مقابل نتواند وظیفه اصلی خودش که مراقبت از سلامت مادر و نوزاد است، به خوبی انجام دهد.
مدرس کشوری زایمان فیزیولوژیک، این شیوه اجرای طرح مراقب سلامت را برای سلامت مادر و نوزاد مخاطره آمیز دانست و افزود: در تمام دنیا، کارهای تخصصی در حوزه بهداشت و سلامت ارتقاء یافته ولی برعکس در ایران، داریم به عقب بر می گردیم.
والیانی با عنوان این مطلب که انتظار کار غیرتخصصی از ماما در طرح مراقب سلامت بیهوده است، تاکید کرد: انجام کارهای غیرتخصصی از ماما باعث می شود او نتواند وقت خودش را صرف سلامت مادر و نوزاد بکند.
وی ادامه داد: ماما درس خوانده و آموزش دیده که از سلامت مادر و نوزاد مراقبت کند. در حالی که در طرح مراقب سلامت، هر کار دیگری انجام می دهدو همین مسئله به حرفه مامایی آسیب می زند.
عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان با اشاره به سیاست وزارت بهداشت برای کاهش آمار سزارین، گفت: وقتی ما می خواهیم زایمان طبیعی را ترویج کنیم، باید وقت بیشتری برای مشاوره و برپایی کلاس های آمادگی زایمان طبیعی اختصاص دهیم. در حالی که این موضوع اصلا در طرح مراقب سلامت دیده نشده و ماماها وقت کافی برای مشاوره دادن به مادران ندارند.
والیانی افزود: ماماها این روند در طرح مراقب سلامت را نمی پسندند و همین مسئله باعث می شود انگیزه شغلی ماما از دست برود و سلامت مادران به خطر بیافتد.
وی تاکید کرد: ماما دوست ندارد او را مرافب سلامت خطاب کنند. بنابراین، بهتر است وزارت بهداشت در روش اجرای این طرح تجدیدنظر کند.
جزئیات نرخ ویزیت پزشکان/ هزینه یک شب بستری در بیمارستان
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی سازمان نظام پرستاری به نقل از مهر ، دکتر محمد آقاجانی به تشریح جزییات تعرفه های پزشکی سال ۹۵ پرداخت و گفت: به رغم مشکلات و تنگناهای مالی دولت در سالجاری، درصد پرداختی مردم در بیمارستان های وابسته به وزارت بهداشت تغییر نخواهد کرد.
وی خاطر نشان کرد: در تدوین تعرفه های ۹۵ راهبردهایی چون ویزیت سرپایی پزشکان برای کاهش خدمات بستری و خدمات پاراکلینیکی غیر ضرور و لزوم ارتقاء طب بالینی، توجه به هزینه اقامت بیماران در بیمارستان، نظر به اهمیت کیفیت این خدمات برای مردم، افزایش پزشکان تمام وقت جهت حفاظت مالی از مردم در برابر هزینه ها و ارایه خدمات بهتر به ایشان، عدم افزایش درصد پرداختی مردم در مراکز دولتی و حفظ فرانشیز ۶ درصد و ۳ درصد برای خدمات بستری جهت ساکنین شهرها و روستاها مورد توجه بوده است.
معاون درمان وزارت بهداشت افزود: تعرفه سال جاری منطبق با برنامه پنجم توسعه، مراکز درمانی را به سه گروه دولتی، خصوصی و عمومی غیردولتی تقسیم کرده است که رشد متوسط تعرفه در هر سه گروه ۱۰ درصد است. در این ابلاغیه حق العلاج پزشکان (ضریب k) در هر سه بخش دولتی، خصوصی و عمومی ۵ درصد رشد داشته است و به این ترتیب مبلغ ریالی ضریب k در بخش دولتی ۹۲۴۰۰ ریال و در بخش خصوصی ۴۰۰،۰۰۰ ریال خواهد بود.
وی ادامه داد: در سال ۹۵ طبق تعرفه مصوب در بخش دولتی ویزیت پزشک عمومی ۱۰۶,۰۰۰ ريال، پزشک متخصص ۱۳۲,۰۰۰ ريال و پزشک فوق تخصص ۱۶۰,۰۰۰ ریال و در بخش خصوصی ویزیت پزشک عمومی ۲۲۰,۰۰۰ ريال، پزشک متخصص ۳۴۵,۰۰۰ ريال و پزشک فوق تخصص ۴۳۰,۰۰۰ ریال است.
آقاجانی افزود: تعرفه یک شب اقامت در بیمارستان درجه یک دولتی در اتاق های عمومی ۱،۳۳۲،۰۰۰يال ، در بیمارستان عمومی غیردولتی ۱،۹۳۰،۰۰ريال و در بیمارستان خصوصی ۳،۶۰۰،۰۰۰ ریال است.
وی گفت: تعرفه خدمات پاراکلینیک (آزمایشگاه ، رادیولوژی و...) در بخش دولتی نسبت به سال گذشته ۵ درصد و در بخش خصوصی ۷/۱۱ درصد رشد داشته است.
معاون وزیر بهداشت در پایان گفت: اصل مهم در مورد این مصوبه رعایت دقیق قانون و تعرفه های ابلاغی از سوی دولت است و تمامی موسسات پزشکی، بیمارستانها و مراکز تشخیصی و درمانی و تمامی صاحبان حرف پزشکی مکلفند تعرفه های ابلاغی را به دقت رعایت نمایند.
وی افزود: دریافت هرگونه وجهی بابت خدمات بستری خارج از صندوق بیمارستان و خارج از صورت حساب ممنوع است و سیستم های نظارتی حوزه سلامت بر اجرای تعرفه ها نظارت خواهند داشت. همچنین به منظور نظارت مردمی و جلوگیری از تخلفات احتمالی سامانه ۱۶۹۰ در سراسر کشور آماده دریافت گزارشات مردمی است.
این ویلاک برای همکاران مدیران خدمات بهداشتی ودرمانی بخصوص پرستاران تهیه شده تا با همفکری هم پذیرای دست نوشته ها، درد دل ها ،نظرات، انتقادات و پیشنهادات شما باشد تا با ارائه به مسئولین وآگاهی همکاران جلو غیبت وتهمت و... گرفته شود باشد تا همه ما دست بدست هم برای بهتر شدن اوضاع کمک کنیم