گلشن احباب

ما در پیاله عکس رخ یار دیده‌ایم          ای بی‌خبر ز لذت شرب مدام ما     

هرگز نمیرد آن که دلش زنده شد به عشق          ثبت است بر جریده عالم دوام ما                   

چندان بود کرشمه و ناز سهی قدان          کاید به جلوه سرو صنوبرخرام ما             

ای باد اگر به گلشن احباب بگذری          زنهار عرضه ده بر جانان پیام ما           

گو نام ما ز یاد به عمدا چه می‌بری          خود آید آن که یاد نیاری ز نام ما            

مستی به چشم شاهد دلبند ما خوش است          زان رو سپرده‌اند به مستی زمام ما                    

ترسم که صرفه‌ای نبرد روز بازخواست          نان حلال شیخ ز آب حرام ما                 

حافظ ز دیده دانه اشکی همی‌فشان          باشد که مرغ وصل کند قصد دام ما